So close yet so far

Het moest een plek worden waar mensen kunnen samenwerken, delen en creëren. Een projectspace waar in korte tijd wisselende tentoonstellingen gehouden worden. Wonen en tentoonstellen gaan op die manier hand in hand.

Een paar weken geleden was ik op bezoek bij één van de buren. We kennen elkaar al wat langer en we besloten om eens met elkaar rond de eettafel verhalen uit te wisselen. Hun 21-jarige dochter Roos was ook aanwezig en dat leidde tot leuke gesprekken over wonen, werk en veranderingen in de samenleving. 

Projectspace

Sinds kort heeft Roos een eigen woning. Niet zomaar een woning. Deze woning maakt deel uit van een groter complex van een woningcorporatie. Bijzonder aan deze woningen is dat ze casco opgeleverd zijn en de bewoners zelf de afwerking en indeling van de woning ter hand moeten nemen. Zo ook Roos. Als student aan de kunstacademie ontstonden meteen ideeën hoe wonen en werken gecombineerd kunnen worden. En niet alleen dat. Het moest een plek worden waar mensen kunnen samenwerken, delen en creëren. Een projectspace waar in korte tijd wisselende tentoonstellingen gehouden worden. Wonen en tentoonstellen gaan op die manier hand in hand.

 

Huizen kijken

In een paar maanden tijd heeft Roos haar idee gerealiseerd. Gisteren ben ik gaan kijken naar haar ruimte en tweede tentoonstelling “So close yet so far”.

Het is een fantastisch concept. De entree van het complex doet denken aan een zwembad en als je door het raam kijkt, zie je het IJ stromen. De grote papieren boten die Roos in de hal heeft gezet, nodigen uit om te gaan varen en je fantasie de vrije loop te geven. Met de lift gaan we naar de 5e etage; ook de lift is (nog) niet afgewerkt. Op de ruwe houten panelen schrijven bewoners en gasten hun statements; input voor verhalen of andere uitingen. Dan betreden we de woning van Roos. Het is een ruimte van 60m2. De ruimte wordt verdeeld door 2 grote houten kubussen; de ene kubus is de slaapkamer en de andere de badkamer en toilet. Het is een grote lichte ruimte met uitzicht over het water waar gewoond en gewerkt wordt. Een industriële vormgeving die persoonlijk is en ruimte biedt om te creëren en te delen. De ruimte laat verhalen vertellen; de dingen zijn niet zoals ze zijn. So close en yet so far.

 

Wonen krijgt op deze manier een andere dimensie. Geen huis is hetzelfde. Iedere bewoner geeft vorm aan zijn eigen kijk op wonen. Het is wel wennen voor veel mensen om een huis te betrekken waar keuken, badkamer en toilet ontbreken. Waar geen muren staan en het beton je aanstaart. Maar ook een verademing om niet in een woning te komen met een standaard keukenblok en grauw bouwbehang.

 

Er is meer

Mijn enthousiasme voor dit project gaat verder. Het staat voor mij voor de verandering, de kanteling die aan het plaatsvinden is. Het is een voorbeeld van participatie en bewonersinitiatief. Steeds vaker willen mensen zelf bepalen wat ze belangrijk vinden en daar vorm aan geven. Niet iedereen wil een kant en klaar huis dat ingericht is volgens de laatste modetrend. Steeds meer mensen kiezen, al dan niet uit noodzaak, voor hergebruik en inrichting met beperkte middelen. Wonen en woongenot staan in toenemende mate in het teken van samen delen en leefbaarheid.

 

Juist rondom het thema leefbaarheid trekken corporaties zich terug. Het is geen kerntaak. In plaats van een terugtrekkende beweging kan misschien beter gekeken worden naar de invulling van het begrip leefbaarheid. Wat vinden bewoners belangrijk en welke rol kan de corporatie daarbij spelen. Wat maakt een buurt leefbaar en hoe verhoudt zich dat tot de manier waarop wij wonen?

 

Kunstenaars vormen een belangrijke schakel in de leefbaarheid van een buurt. Uit onderzoek blijkt dat kunstprojecten de leefbaarheid en sociale cohesie in een buurt vergroten. Zie bijvoorbeeld “Het effect van kunst in de wijk” van Community Arts Lab XL (CAL XL). Ook daarom vind ik projectspace van Roos zo mooi. Dichter in de buurt kun je het niet hebben.”So close yet so far” geeft goed aan dat buren weliswaar dichtbij zijn, maar dat participatie en samen delen nog niet altijd vanzelfsprekend zijn.  

De volgende tentoonstelling van Roos is nog niet bekend, maar je kan haar volgen op http://roosbreeuwer.blogspot.nl/  of www.facebook.nl/projectspaceroosbreeuwer