Londonse woningmarkt

In London worden niet alleen huizen gedeeld, maar ook de kamers. Op deze manier is de huur voor mensen op te brengen. Waarom zou je alles voor jezelf moeten hebben, als je ook kan delen.

Huis in London in maand tijd 10% duurder, een bericht op het NOS – nieuws van een paar weken geleden. De stijging leidt tot een onhoudbare situatie. Een zeepbel veroorzaakt door rijke buitenlanders. London wordt op deze manier onbetaalbaar voor mensen met lage en middeninkomens. Sociale huurwoningen zijn er nauwelijks nog, omdat die al jaren geleden verkocht zijn aan de zittende huurders. De Volkskrant kopte vorige jaar dat bijstandsgezinnen London moeten verlaten, omdat er geen betaalbare woningen meer zijn. De gemeente heeft huizen opgekocht buiten London om deze gezinnen te huisvesten.

Woning gezocht

Mijn zoon heeft het afgelopen jaar in London gestudeerd voor zijn Mastertitel. Als internationale student kon hij een kamer huren op de campus. Een zolderkamertje waar hij niet aan het bureau kon werken zonder zijn hoofd te stoten en zijn benen dubbel te vouwen. Dit alles voor de prijs van €500,00. Ach, wie zeurt er over geld als je een fantastische tijd hebt in een wereldstad. Met veel plezier studeren, nieuwe mensen ontmoeten, bevlogen raken en besluiten om in London te blijven wonen. Maar hoe ga je dat doen, vroegen wij als bezorgde ouders? Kun je wel betaalbare woonruimte vinden en hoe ga je in je levensonderhoud voorzien?

Ja, dat gaat wel lukken, zei onze zoon vol vertrouwen. “Een kamer voor mij alleen is niet te betalen, dus die ga ik met iemand delen.” In London worden niet alleen huizen gedeeld, maar ook de kamers. Op deze manier is de huur voor mensen op te brengen. Waarom zou je alles voor jezelf moeten hebben, als je ook kan delen. Dit lijkt het motto van veel jonge mensen. Delen uit nood geboren, waardoor communities ontstaan die met creativiteit het leven tegemoet treden.

 

Kunt u even tekenen

Dan is het september. De campus moet worden verlaten en woonruimte is nog niet in zicht. Per mail, telefoon en skype hebben we opeens dagelijks contact met onze zoon. Er is een optie op een huis, maar omdat de huurders geen vast inkomen hebben, moeten er guarantors  gevonden worden. “Ja, mam, omdat jullie niet in Engeland wonen, kunnen jullie niet garant staan. Maar de moeder van één van mijn vrienden wil dit wel, alleen wil ze dan een blanco cheque van jullie. Nee, natuurlijk moeten jullie dat niet doen. Maar kun je met haar gaan mailen en zeggen dat je voor mij garant wil staan.”

De verhuur van huizen verloopt in Engeland via agencies. Deze agencies hebben geen transparant beleid. Ze werken in opdracht van een huiseigenaar, de landlord. Het begint met het onderhandelen over de prijs. Als je daarover een akkoord hebt bereikt, wordt een eerste intentieverklaring getekend en moet je een aanbetaling doen van een paar maanden huur. Vervolgens moet je formulieren invullen. Die formulieren gaan ter goedkeuring naar de landlord. Elke keer als je denkt dat je de afspraken bent nagekomen, blijkt er opeens nog een formulier ondertekend te moeten worden.

Als je denkt dat nu echt alles geregeld is, blijkt de eigenaar opeens de huur te verhogen omdat het huis met meerdere personen bewoond gaat worden. Op deze manier ketste bovenstaande optie af.

 

Vijfkamerwoning met tuin

Gelukkig kun je altijd nog op de bank bij vrienden slapen en daar ontstaat een nieuw plan voor de zoektocht naar een huis. Samen met een vriendin wordt een vijfkamerwoning (4 slaapkamers) met een tuin gevonden in Zuid – London. Een huis in een straat met voormalige sociale huurwoningen. Ze onderhandelen met succes met de agency over de huurprijs van ongeveer € 2000. Wijzer geworden van de eerdere ervaring, zeggen ze dat ze het huis met 4 mensen gaan bewonen. In de praktijk worden dit er 7, omdat er ook kamers gedeeld gaan worden. Ze vinden 5 creatieve medehuurders en er ontstaan plannen voor projecten in de buurt. Maar voor dat het zover is, moeten ze eerst weer het papieren circus in. De berichten vliegen over het net. “Jullie kunnen nu wel voor mij garant staan… Willen jullie alsjeblieft de papieren vandaag ondertekenen.” Twee dagen later. “Ja, sorry hoor, weer gedoe met de agency. Jullie kunnen waarschijnlijk toch niet garant staan en dan moet ik de huur een halfjaar vooruit betalen…”  Weer een paar dagen later. “Het lijkt toch goed te komen, maar ze willen nog een verklaring hebben van de werkgever.” En zelfs de werkgever van pa wordt, in zijn vakantie, met spoed ingeschakeld om een verklaring te ondertekenen. Dan gaan voor de zoveelste keer de papieren via de agency naar de landlord. Je denkt langzamerhand wat voor spel wordt er gespeeld?

 

Midden in de nacht schrik ik wakker. Een sms: “Het huis is helemaal rond gekomen. Eerste nacht hier; bijzonder” !