Kunt u dit even aanpakken?

"Wat bent u aan het doen”, was zijn vraag. Zonder antwoord af te wachten, kreeg ik een heel verhaal. “Heeft u het gezien? Moet u kijken wat een rotzooi. Ik heb er al heel vaak [...]

Regelmatig krijg ik van bewoners klachten van overlast. Afval dat bij containers wordt neergezet, is een grote bron van ergernis. Vaker gaat het om jongeren die ’s avonds en ’s nachts bij boxen rondhangen en er een rotzooi van maken. De volgende dag vinden bewoners bekertjes, bierblikjes, lege whiskyflessen en blowresten.

Help

Een aantal weken geleden werd ik om die reden aangesproken door een Turkse buurman. Hij zag mij rondlopen en rende op mij af. “ Wat bent u aan het doen”, was zijn vraag. Zonder antwoord af te wachten, kreeg ik een heel verhaal. “Heeft u het gezien? Moet u kijken wat een rotzooi. Ik heb er al heel vaak wat van gezegd, maar niemand doet iets. Loopt u even mee en dan ziet u dat er bij de boxen gepist wordt en er troep ligt. Ook staat deze boxdeur altijd open en slapen er mensen. En ze gebruiken ook drugs en vernielen de toegangsdeur. Ik weet wie het zijn. Die jongens wonen daar en de ouders doen er niets aan.“

Ik heb de buurman zijn verhaal laten doen en vroeg aan wie hij het allemaal had doorgegeven. “Aan de corporatie, maar ze luisteren niet.” Heeft u ook namen genoemd? Nee, dat wilde hij niet. Maar hij wilde het mij wel vertellen. In de hoop dat ik het zou aanpakken.

Signalering

Eindelijk iemand die zijn mond open durft te doen. Al langer is bekend dat een gedeelte van het wooncomplex problematisch is. Smerige portieken, deuren die vaak openstaan en bewoners die weinig verantwoordelijkheid nemen voor hun woonomgeving. Ook klachten over dealen en inbraak in de parkeergarage. Echter de buren hielden tot nu toe hun mond.

Ik maak het regelmatig mee, dat bewoners zich ergeren en boos zijn over de rotzooi in hun leefomgeving. Het probleem wordt vaak bij een ander neergelegd. Bewoners nemen zelf niet gauw verantwoordelijkheid. Of anders gezegd, we voelen weinig gezamenlijkheid. We voelen ons niet uitgenodigd om samen aan te pakken. Hierbij speelt mee dat bewoners zich weinig gesteund voelen door de corporatie. Het vertrouwen in de corporatie is door de jaren heen afgebrokkeld. Als gevolg van minder onderhoud en daardoor slepende onderhoudszaken. Het ontbreken van een goed sleutelplan maakt hier onderdeel van uit. Evenals een adequate communicatie tussen bewoners en corporatie.

Integraal

Met dit verhaal ben ik naar èn de woningcorporatie gegaan, èn de wijkagent èn de veiligheidscoördinator van de gemeente. Het was de aanleiding om de situatie binnen dit deel van het complex gezamenlijk in kaart te brengen. Een integrale aanpak. Straatcoaches en politie hebben vier weken lang de boel in en om het complex in de gaten gehouden. De corporatie is gaan praten met genoemde ouders en hun zonen.

Na deze periode is de situatie geëvalueerd. Er werd bevestigd dat bij de boxen systematisch wordt rondgehangen, gepist en troep gemaakt. Bovendien stonden diverse boxdeuren open waarvan bewoners geen melding hadden gedaan. Bewoners zijn hierop aangesproken. Opvallend was de reactie van de bewoners “ het interesseert me niet” of “dat het toch geen zin heeft om de deuren te maken”. De corporatie heeft een statement gemaakt door tegen deze bewoners te zeggen: “Of u doet aangifte, zodat de kosten verhaald kunnen worden op de verzekering, zo niet dan worden de kosten op u verhaald.”

Ondanks vier weken intensieve inzet van straatcoaches zijn jongeren niet op heterdaad betrapt. De groep is groter dan de paar jongeren uit het complex. Conclusie is dat deze groep niet ’s avonds, maar vooral ’s nachts rondhangt. Ook bestaat de indruk dat deze jongeren vooral van buiten het complex komen en zich makkelijk toegang kunnen verschaffen. Dit ondersteunt het punt van de bewonerscommissie dat teveel sleutels in omloop zijn.

Nieuwe stap

Het is positief dat in deze situatie gezamenlijk is opgetreden. Er is actie ondernomen en dat schept vertrouwen. Bewoners die signaleringen geven worden op deze manier serieus genomen. Andere bewoners worden aangesproken op hun nalatige gedrag en de consequenties daarvan. Ook is er nu een aanleiding om het sleutelplan daadwerkelijk op te pakken. Een stap op weg naar een prettige woonomgeving. Kunnen we dit samen aanpakken?!